Tekirdağ İli Tarihi 2 etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Tekirdağ İli Tarihi 2 etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
29 Ocak 2013 Salı
Tekirdağ İli Tarihi 14
Anadolu
ve Balkan motiflerinin işlenerek ortaya konulduğu Karacakılavuz
dokumaları Tekirdağ Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nün çabalarıyla halen
yapılmakta olup, hediyelik eşya olarak satışı yapılmaktadır.
Burada
yaşayan halk ilk defa 1877-1878 yıllarında Bulgaristan'dan göçmen
olarak gelmiştir. Halkın el sanatlarından olan bu dokumalar nesilden
nesile yaşatılarak günümüze kadar gelmiştir.
Karacakılavuz
el dokuma tezgahları yaklaşık 115 cm. Yüksekliğinde. 23 cm boyunda, 100
cm. eninde olup meşe ve gürgenden yapılmıştır. Daha çok çuval, minder
yüzü, yastık yüzü, seccade, heybe ve kilim dokunmaktadır. Kırmızı,
turuncu, siyah, lacivert, yeşil, sarı, mavi, mor kullanılan başlıca
renklerdir.
İplik malzemesi olarak önceden yapağı kullanılmakta ise de şimdi kolaylığa ve rahatlığı bakımından yün kullanılmaktadır.
Desenler
oldukça zengindir. Dokumalarda göz motifi, koç boynuzu, köpek ayağı,
tavus kuşu, üç güller, çam dalı, mührü Süleyman, çengel, sofra, beygir
nalı, yıldız, kilit deseni motifleri işlenmektedir.
Anıtlar
Kurtuluş Anıtı
Zamanın
Vilayet Yazı İşleri Müdürü Niyazi Tayyip Bey tarafından yapılan anıt,
şehrin düşman işgalinden kurtuluşunun ve Ulu önder Atatürk'e
minnettarlığını belirtmek amacıyla Hükümet Konağının önündeki havuzun
başına dikilmiş, sonra harf devrimi nedeniyle önce Gazhane'de ki taşlar
arasına sonra Rüstem Paşa Camii'nin avlusuna kaldırılmıştır. Son olarak
Müze Müdürlüğü'nce korunma altına alınmıştır.
Hürriyet Abidesi
Hürriyetin ilânı nedeniyle yapılmış bir anıt çeşmedir. Eski belediye binası bahçesindedir.
Şehitler Anıt Çeşmesi
Şehrin
Türkler tarafından fethi sırasında şehit düşenlerin anısına, 1949
yılında Belediye tarafından yaptırılmış Anıt-çeşme olup arkasında kabir
mevcuttur.
Namık Kemal Anıtı
Vatan
şairi Namık Kemal'in doğduğu evin yıkılması üzerine , doğum yerini
simgeleyen anıttır.1908 yılında Edirne – Tekfurdağ'ı Millet Vekili
Mehmet Şeref AYKUT tarafından yaptırılmıştır.
Atatürk Heykeli
Hükümet
Konağının önüne dikilmiş mermer bir heykeldir. Atatürk'ü gerçek
ölçülerinde başı açık, redingotlu ve normal duruşlu göstermektedir.
Heykeltıraş Kenan Ali'nin eseridir. Yüzü güneye dönüktür. Yine mermer
olan kaidesinde Gençliğe Hitabesi bulunmaktadır.
Namık Kemal Heykeli
Tekirdağ'da
doğan, vatan, ulus, özgürlük, insanlık gibi yüksek kavramlara kendini
adayan Namık Kemal’in heykeli eski belediye başkanlarından Şevket
Cicioğlu'nun döneminde Cicioğlu'nun da gayretleriyle heykeltıraş Nusret
Suman'a yaptırılmıştır.
Harf İnkılabı Anıtı
Cumhuriyetimizin
50. Yılında 26 Ekim 1973 tarihinde açılmıştır. Başöğretmen Atatürk'ün
harf devrimini ve Tekirdağ'a bu amaçla gelişlerini sembolize etmektedir.
Atatürk Bulvarında bulunmaktadır.
Şehit Öğretmenler Anıtı
Terör
örgütleri tarafından şehit edilen öğretmenlerin anısına 1998 yılında
dikilen bir anıt olup Tekirdağ'a İstanbul yönünden girişte sağda yeşil
alan üzerinde bulunmaktadır. Anıt yüzeyinde ellerinde meşâle bulunan
kadın ve erkek öğretmen ile şehit öğretmenlerin isimleri yer almaktadır.
Tekirdağ İli Tarihi 13
Eski
Tekirdağ evleri, yükseklikleri, mimari özellikleriyle uyumlu, çevreye ve
birbirine saygılı, yanyana ve destek olarak bir bütünlük
oluşturmaktadır. Evlerin yola, güneşe ve güzel manzaraya doğru açık
cephesi bulunur. Eski kent dokusu içinde yer alan konutların tümünde,
plan kuruluşu veya sokak konut ilişkisi yönünden ortak bir niteliğe
rastlamak mümkündür.
Ertuğrul
mahallesinde denize paralel caddeler ve bunları denize doğru dik olarak
kesen sokaklar vardır. Burada deniz rüzgarlarının iç mahallere kadar
girmesi amaçlanmıştır.
Eski
Tekirdağ evlerinde, Türk aile geleneğinin etkileri görülür. Bunun en
önemli örneği, büyük evlerin mekan olarak haremlik ve selamlık diye
ayrılmasıdır.Büyük ailelerin bir arada yaşama geleneği nedeniyle iki üç
kuşak birarada otururdu. Evler de bu ihtiyaca göre düzenlenmiştir.Kışlık
yiyecekleri hazırlanarak saklanması ve diğer ihtiyaçlar içinde zengin
katlar düzenlenmiştir. Buraları yaşama alanı olarak da kullanılırdı.
Bazen ailelerin ihtiyaçlarına göre hayvanlar için barınak olarak
kullanılmıştır.Evlerin büyüklüğü ve tezyinatı ailenin ekonomik gücüne
göre düzenlenmiştir. Varlıklı kimseler evin iç ve dış yüzüne yağlı boya
ile boyatmışlardır. Eski Tekirdağ halkı zevk sahibidirler. Halkın bu
özelliğini evlerin cephesindeki tahta süsler yansıtmaktadır. Akşamları
büyük havuzlu ve her cins çiçekli bahçelerde yapılan zevk ve sefalar,
düğün ve hamamlardaki eğlenceler sosyal hayatın bir parçasıdır.
Tekirdağ Evlerinin Mimari Özellikleri
Tekirdağ'ın
eski evleri, genellikle iki veya üç katlı olup ahşaptan yapılmıştır.
Duvarları ahşap, çatkı arası kerpiç dolgudur. Dış cephe yatay olarak
ağaç malzeme ile kaplanmıştır. Temeller ve zemin kat taştan
yapılmıştır.Büyük evlerin pek çoğu haremli, selamlıdır. Çatı katları
oldukça yaygındır.
Birçok
evde orta kattaki cumbanın üstü çatı katında örtülü balkon şeklindedir.
Ağaç giriş kapıları çift kanatlı, oyma, kapı kollu veya tokmaklıdır.
Giriş kapısı çoğunlukla giriş nişi ile içeri çekilmiştir. Birinci kata
çıkan dış merdivenler mermerdir. Merdiven ön cephede olup genellikle 7-8
basamaklıdır. Çift taraflı merdivenler de vardır.
Taştan
yapılan zemin katın tek kanatlı ayrıbir kapısı vardır. Kapı da
genellikle evin ön cephesindedir ve alçaktır. Kiler, depo, ocak vb.
zemin kattadır. Evin içinden birinci ve ikinci kata tahta merdivenlerden
çıkılır. Odalarda pencere altlarında sedir vardır. Tavan ve tabanlar
tahtadır.
Evlerin
hemen hepsi şahnisli, yani ileriye çıkmalı, cumbalıdır. Cumbaların
altında cumba destekleri vardır. Ahşap direklerin destek olarak
kullanılması da çok yaygındır.Evlerin ön cephelerine tezyinat
yapılmıştır. Evler geniş ve çok pencereli olup alt kat pencereleri demir
parmaklıdır. Pencerelerin etrafında, dış cephede genellikle tahta
süsler vardır.Balkon, cumba veya saçaklar tahta süslerle süslenmiştir.
Bu süsler tezyinatın en önemli unsurlarıdır.Bitişik evlerde, çoğunlukla
öne ve arkaya meyilli beşik örtüsü çatı, ayrık evlerde ise dört tarafa
veya iki yana akıntılı çatı kullanılır. Çatılar saçaklı ve alaturka
denilen tek oluklu kiremitle kaplıdır.
Günümüze
kalmayan konakların cümle kapılarının gayet yüksek açılan kanatları
olup, geniş bahçesinin bir tarafında, mutfağı, arabalığı, hayvan
ahırları, uşak ve hizmetçi odaları, hususi mermer hamamı, büyük havuzlu
çeşmesi, çift kuyusu vardır. Harem ve selamlığı ayrıdır.
Tekirdağ'da Yaşayan El Sanatları
İlimiz
el dokuma sanatının yaşatıldığı Karacakılavuz Kasabası merkez ilçeye 32
km. uzaklıktadır. Karacakılavuz köyü dokumalarından yola çıkarak
Karacakılavuz köyünün kökeni araştırıldığında, köklerinin Orta Toroslara
dayandığı işledikleri motiflerden anlaşılmaktadır. Karaman oğlu beyliği
sınırlarında yaşayan Karacakılavuzluların dedeleri Türklerin Trakya'yı
ele geçirmelerinden sonra Fatih Sultan Mehmet döneminde (15. Y.Y. ilk
yarısı) Toroslardan alınarak Balkanların Türkleştirilmesi amacıyla
Balkanlara yerleştirilmişlerdir. Dokumacılığa Balkanlarda da devam eden
Karacakılavuzlular daha sonra Tekirdağ topraklarına yerleşmişlerdir.
Dokumalarının çoğunluğunda Anadolu motifleri bulunan Karacakılavuz
dokumalarında ara motifleri olarak Balkan motiflerine de
rastlanmaktadır. Bu nedenledir ki Karacakılavuz dokumaları toplumların
yaşadıkları yörelerin izlerini taşımasının da ne kadar önemli rol
oynadığını ortaya koymaktadır.
Tekirdağ İli Tarihi 12
Tekirdağ'ın
tarihi geçmişi çok eskilere gitmesine rağmen Tekirdağ 1357 yılından
önce gerek Bizans döneminin gerekse de diğer kültür ve medeniyetlerin
izlerine rastgelmek mümkün değildir. Bu da şunu gösteriyor ki Türkler bu
şehre tam anlamıyla mühürlerini vurmuşlardır. Ancak bölgede Cumhuriyete
kadar Rum, Ermeni ve Yahudi azınlıklarda yaşıyordu.
Türk
evleri çevrenin tabii ve sosyal çevrenin şartlarına, malzeme
imkanlarına göre şekil değiştirdikleri, zaman içinde de türlü sanat
akımlarına ayak uydurdukları görülmüştür. Rahat, ferah ve sağlıklı bir
yaşama imkanı sağlayan, estetik açıdan üstün bir düzeye ulaşmış olan
Türk evinin doğması Türklerin üstün sanat, yetenek ve yaratıcılıklarının
sonucudur. Bu yansıma tabii olarak Tekirdağ iline ulaşmıştır.
Eski
Tekirdağ evleri ilin eski yerleşim bölgesi olan Ertuğrul, Hürriyet,
Ortacami, Eski cami, Yavuz, Turgut, Zafer ve Gündoğdu Mahallelerinin
yanı sıra Malkara, Çorlu, Hayrabolu ilçelerinde de görülmektedir. Merkez
ilçede toplam 260 kadar tescilli ev vardır. Bunların büyük bir
çoğunluğu ne yazık ki harabe halindedir.
Tekirdağ'da
cami, medrese, bedesten, han, hamam ve çeşme gibi eserler hep taştan
yapılmıştır. Eski Tekirdağ evlerinin ise büyük çoğunluğu ahşap olup
kâgir evler de vardır.
XVII.
Yüzyılda Tekirdağ, bağ-bahçe ve gülistan bayırlar eteğinde bir
şehirdir. Bu yüzyılda saray biçiminde 11 konak ve yüze yakın konak
yavrusu büyük evin mevcut olduğu görülmektedir.Bugünkü sahil ve sahil
yolu deniz idi. Deniz sahil yolunun şehir tarafındaki büyük kagir evlere
dayanırdı.
1927
yılından önce şehrin cadde ve sokakları daracık olup cadde ve sokak
başlarında fenerler içerisinde numaralı teneke gaz lambaları yanardı.
Sokakları Arnavut kaldırımıydı. Fenni kanalizasyon yoktu, eski künk
borular vardı. Caddeler yangın vs. sebebiyle şehrin 3. valisi Arif
Hikmet Bey'in çabaları ile bugünkü halini alabilmiştir. Bugünkü Muratlı
caddesinin başı 1927 yılında yapılan kamulaştırma sonucu açılmıştır.
Kente elektrik 30.11.1930 tarihinde Belediye başkanı Ekrem Bey'in
zamanında getirilmiştir. İlk su şebekesi de ondan sonra yapılmaya
başlanmıştır.Mahmut Sümer “Tekirdağ'ın Eski Günleri isimli eserinde eski
kayıtlara göre şehrin çeşitli mahallelerinde 4.414 evle 981 dükkanın ve
278 zahire deposunun mevcut olduğunu belirtmektedir. Günümüzde ise
tescil kaydı devam eden 260 kadar sivil mimarlık örneği ile 63 anıtsal
eser vardır.Tekirdağ'ın eski kent dokusu ve sokaklarının oluşumunda
başlıca etmenleri şöyle sıralayabiliriz.
·Şehrin deniz kenarında bulunması
·Bölgesel ve coğrafi etkenler
·Ekonomik etkenler
·Kültürel etkenler
Tekirdağ İli Tarihi 11
Tümülüsler
Trakya'da
çeşitli yüksekliklerde arazi üzerinde görülen bu tepelerdir. Anıt mezar
tepeleridir. Türkiye Trakyası'nda en erken tümülüse Kırklareli
Taşlıcabayır Tümülüsü'nde rastlanmıştır. (İ.Ö. 1200) Anadolu'da en erken
tümülüsler Frig Tümülüsleridir. (İ.Ö. 8-7 YY) Tümülüs geleneği
Hıristiyanlığın kabulüne kadar devam etmiş olup en yeni örnekleri İ.S.
3. YY'la tarihlenmektedir. Gömülen kişilerin ekonomik yapılarına uygun
olarak Tümülüs yükseklikleri değişmektedir.
Tümülüslere
Tekirdağ İli’nde oldukça sık rastlanmaktadır. Henüz fazla kazı yapılmış
değildir. Başlıcaları: Merkez; Karaevli Harekat Tepe, Naip, Işıklar,
Kaşıkçı, Hacıköy, Çorlu'nun; Sarılar, çeşmeli, Marmaraereğlisi’nin
Merkez ve Aytepe, Hayrabolu'nun; Kabahöyük, Delibedir, Hacıllı, Kadriye,
Malkara'nın; Kermeyan, Gözsüz, Müstecep, Kavakçeşme Muratlı'nın; İnanlı
tümülüsleridir. Bunlardan Naip, Karaevli Harekat Tepe, Hayrabolu
Hacıllı Tümülüslerinde kazılar yapılmıştır.
Naip
Tümülüsü: Naip Köyü'nün çanakçı ovasında doğal bir sırt üzerinde
yaklaşık 17 m yüksekliğinde 90 m çapında bir tümülüstür. 1984 yılında
kazısı yapılmıştır. Tümülüsün içinde bir dramos, dramostan sonra
merdivenle ulaşılan bir mezar odası bulunmaktadır. Mezar odasında
mermerden bir ölü yatağı, bir ziyafet masası, iki adet te sehpa
bulunmaktadır. Küçük buluntular arasında gümüş kaseler, gümüş kepçe,
gümüş süzgeç, bronz kandil, bronz kandil ayağı, bronz kalkan, bronz at
koşumları, altın düğmeler yer almaktadır. Gömülen kişinin mezar yatağı
üzerindeki kemikleri bulunamadığından kişinin kimliği konusunda
buluntular üzerindeki araştırmalar sonuç vermemektedir. Mezar İ.Ö. 350
yılına tarihlenmektedir
Karaevli
Harekat Tepe Tümülüsü: Tümülüsün orijinal yüksekliği 22 m olup çapı 97 m
kadardır. Tümülüste yapılan kazı sonucunda Trak Odyris Kabilesi
krallarından Kersepleptes'e ait olduğu düşünülen sandık mezar
buluntularıyla birlikte ele geçmiştir. Buluntular arasında altın kaplama
boncuklarla süslü erguvani renk kraliyet elbisesi, meşe dalı şeklinde
kraliyet tacı, sarmaşık dalı şeklinde Diyonizos Rahipliği tacı, bir
kraliyet yüzüğü, ayaklarında sandaletleriyle ele geçmiştir.
Hayrabolu
Hacıllı Köyü Tümülüsü: 9,5 m yüksekliğinde olup çapı 60 m kadardır.
Yapılan kazı sonucunda kremasyon mezar tipi ortaya çıkmış olup, ölü
yakıldığı yerde gömülmüştür. Mezar çukurunun önünde ziyafetlerin
yapıldığı ve atının yakıldığı yuvarlak bir çukur daha tümülüsün
tabanında bulunmuştur. Gömülen kişi mezarda bulunan kılıç, mızrak ve
kalkanından anlaşıldığı kadarıyla Roma I. YY'da Trak'lı bir komutandır.
Eski Tekirdağ Evleri
Tekirdağ İli Tarihi 10
Kaleler
Tekirdağ,
Hayrabolu, Malkara ve Beşiktepe'nin kale duvarlarına toprak altında yer
yer rastlanmaktadır. Marmaraereğlisi, Çorlu ve Barbaros kalelerinin
kalıntıları görülebilir. Bu kalelerin kesin sınırları ve büyüklükleri
belli değildir. Semetli ve Dağyenicesi arasındaki kale tepesinde,
Çimendere ve Gözsüz köylerine yakın iki tepe üzerinde de kale
kalıntıları vardır. Koru dağlarında mevcut iki kale kalıntısının hayli
yüksek duvarları orman içinde görülmektedir.Osmanlılar Rumeli Kalelerini
aldıkları zaman ekseriyetle yıkmışlar ve aynı yerde oturmayı tercih
etmemişlerdir. Bu Kale yıkıntılarının civar köylerde ve hatta Malkara'da
inşaat işlerinde kullanılması ile bu tarihi kalıntılar korunamamış ve
ortadan kalkmıştır.
Çorlu Kalesi: Çorlu'nun kuzey batı kenarındadır. Doğusu ve batısı oldukça derin ve kuru dere yatakları ile çevrilidir.
Elmalı
ve Yenidibek Kaleleri: Malkara'nın Elmalı köyünde Elmalı Kal'ası,
Yenidibek Köyünde de Blovat Kalesi yıkılmış olduğu halde, surları yer
yer görülmektedir. Her iki kalede bölge arazilerinin hakim tepelerine
kurulmuş, yüzyıllarca önemli savunma görevlerini yerine getirmiştir.
Osmanlıların bölgeyi fethetmesi ile birlikte kaleler yıkılmış,
kullanılmaz duruma getirilmiştir. Bugün her iki kalenin yer üstünde bazı
duvar kalıntıları görülmektedir.
Karacahalil
Kalesi : Toprak üstü araştırmaları yapılan Karacahalil köyü hudutları
dahilindeki Koca Kale diye de anılan kale ise konum itibari ile ilk
çağlardaki yerleşimlere uygun Çanakkale Boğazı ve Saroz Körfezini
görmektedir. Yer üstü buluntularından, siyah pişmiş toprak
parçalarından, Tunç çağı yaşantısından (İ.Ö.5 yy.)dan Bizans dönemi
yerleşmesine kadar kullanıldığı anlaşılmaktadır.
Kermeyan
Kalesi: Bunlardan önemli olan Kermeyan Kalesi (Zesutare)dir. Kale,
Kermeyan köyünde Taşlıkdere ve Kale Deresi arasında 200 dönümlük bir
yerde dışı Keşan taşları ile yapılmıştır. Çok eski Kale olup oturma yeri
olarak kullanılmıştır. Eski ismi APRİ dir. M.S. 50 yy. Roma İmparatoru
Cladius tarafından emekli Roma subayları için kurulan antik şehirdir.
Bizans döneminde yerleşim önem kazanmıştır. Osmanlılardan önce
Balkanlardan inen akıncı kavimler tarafından yakılmış olabileceği gibi,
Türklerin gelişinden önce Trakya'da çok büyük bir deprem olması
sebebiyle de yıkılmış olabilir.
Tarihi Hora Feneri ve Tümülüsler
Tarihi Hora Feneri
112
yıldır aynı aile fertleri tarafından çalıştırılan fener, Fransızlar
tarafından yaptırılmıştır. 96 kristalden meydana gelen fener kendi
ekseni etrafında 360 derece dönerek görev yapmaktadır.
Tekirdağ İli Tarihi 9
Türbeler
Malkara'da:
Fatih'in ünlü komutanlarından Turhan Oğlu Ömer Beyin türbesi,
Hayrabolu'da: Kanuni'nin deve kolları komutanı ve çağının büyük şairi,
Melâmi pirlerinden Ahmed_i Serban'ın türbesi, Çorlu'da: 16. Yüzyılın
tanınmış Türk Bilgin ve şeyhlerinden olan Vizeli Bihişti Ramazan
Efendinin kabri bulunmaktadır.
Hanlar
Tekirdağ'da
geniş ve çok odalı 49 han olduğu ancak şimdi bunlardan hiçbir eser
kalmadığı bilinmektedir. Bunların en önemlileri: Menzil Hanı, Çorlulu
Dimitro'nun Hanı, Karagöz'ün Hanı, Büyük Han’dır.
Hamamlar
Yalı
Hamamı : Bugün işleyen çifte hamamdır. Yaptıranı ve yapım tarihi
bilinmemektedir. Ancak 1944'te Belediye tarafından satın alınarak tamir
ettirilmiştir. Kadın ve erkek tarafları 4'er kurnalı güzel bir hamamdır.
İki büyük kubbesi vardır.
İnecik
Erenler Hamamı : Tekirdağ Malkara yolu üzerindeki İnecik köyündedir.
Tarihi hakkında kesin bilgiler mevcut olmamakla birlikte tarihi çok
eskilere dayanır. Köy tüzel kişiliğince çalıştırılan hamam, yapılan
onarımlarla birçok tarihi özelliğini kaybetmekle beraber halen
kullanılır durumdadır.
Ayaz
Paşa Hamamı : Saray ilçesinde Sadrazam Ayaz Mehmet Paşa'nın yaptırdığı
külliyenin hamamıdır. (1536-1539) Ayaz Paşa Camii'nin yanında yer alır.
Bu hamamların yanında Tekirdağ'da Eski Hamam, Orta Hamam, Paşa Hamamı,
Malkara'da Turhan Bey tarafından yaptırıldığı bilinen çifte Hamam ve
yine Eski Hamam ya tamamen ya da kısmen tahrip olmuş tarihi hamamlardır.
Çeşmeler
Tekirdağ
şehri bol miktarda akan sulara sahip idi. Bu sular halkın istifadesine
sunularak, caddeleri, meydanları ve cami avlularını süsleyen çeşmeler ve
şadırvanlar yapılmıştır. Mahmut Sümer'in “Tekirdağ'ın Eski Günleri”
isimli eserinde “Ecdadımızın nefsir kasabada (Tekirdağ'da) hayrat olarak
yaptırıp bıraktığı o güzel tarih abidesi çeşmelerden (82) tanesinin
1945-1946 yıllarında yıkıldığına şahit olunmuştur.” denilmektedir.
Bugün
İl Merkezinde Sahil Şadırvanı, Meydan Şadırvanı, Çiftlikönü Meydan
Şadırvanı ile birlikte İskele Çeşmesi, Şehitler Anıt Çeşmesi, Şabanoğlu
Çeşmesi, Hacı Çeşmesi, Kadı Çeşmesi, Sururi Ağa Çeşmesi, Meydan Çeşmesi,
Rakoczi Çeşmesi, Solak Çeşme, Tavanlı Çeşme, Yusuf Ağa Çeşmesi, Kuru
Çeşme bulunmaktadır.
İlçe merkezlerinde de bazıları şunlardır:
Çorlu İlçesi’nde; Fatih Çeşmesi, Hastane Çeşmesi, Çoban Çeşmesi, Kumlu Çeşme, Aşk Çeşmesi, Tavanlı Çeşme.
Şarköy İlçesi’nde; Kuru Çeşme, Camii Kebir Çeşmesi.
Malkara İlçesi’nde; Mermer Çeşme, Hüsrev Kethüda Çeşmesi, Baş Çeşme, Kabil Çeşme, Zülfükâr Ağa Çeşmesi, Künk Çeşmesi.
Köprüler
İlimizde Osmanlı Devletinden zamanımıza kadar ermiş birçok köprü görülebilir. Bunların başlıcaları şunlardır.
Naip I. Köprüsü
Naip II. Köprüsü
İnecik Köprüsü
Çorlu I. Ergene köprüsü
Çorlu II. Ergene Köprüsü
Yenice Köprüsü (Malkara)
Hacılar Köprüsü (Hayrabolu)
Muratlı Köprüsü (Muratlı)- Taş Köprü (Çorlu)
Tekirdağ İli Tarihi 8
Hacerzade İbrahim Bey Camii
Malkara
İlçesi 14 Kasım caddesinde Hüseyin Köse İlköğretim Okulu’nun yanında
yer alır. 1406 tarihinde Hacerzade İbrahim bey tarafından
yaptırılmıştır. Yapının mimarı belli değildir. Bu cami Balkan Savaşında
ve depremlerde büyük hasara uğramıştır. Cami restore edilmiş, eski
durumuna çok yakın hale getirilmiş ve 15 Ekim 1971 tarihinde ibadete
açılmıştır. Yapı tamamen düzgün kesme taş malzemeden cephesinde mermer
malzeme de kullanılmak suretiyle tek kubbeli mescit planında
yapılmıştır. Minare; yapının kuzeybatı köşesinde yer alır. şerefe altına
kadar olan kısmı orijinaldir. Şerefe ve üst kısmı 1970 yılında tamir
görmüştür. Sekizgen minare kaidesinin üç yüzü duvar içinde kalmış olup,
beş yüzü dışarıdan görülebilmektedir. Her yüzde Bursa kemeri tabir
edilen sepet kulpu kemer süs unsuru olarak kullanılmıştır. Oluklu bir
gövde üzerinde mukarnas altlıklara sahip şerefe ve üzerinde de bodur bir
petek kısmı, külah, madeni alan yükselir.
Gazi Ömer Bey Camii
Malkara
İlçesi Gazibey Mahallesinde hâl binalarının kuzeyinde yer alır. Mora
fatihi Turhan Bey'in oğlu olan Gazi Ömer Bey tarafından 1493/94 yılında
yaptırılmıştır. Adına yapılan külliyeden bugün sadece cami ve türbe
ayaktadır. Mescid, kervansaray ve dükkanlar kalmamıştır. Cami, bir buçuk
metre kalınlığında, 13 m boyunda, tamamen düzgün kesme taş malzemeden,
bütün mekanın tek kubbe altında toplandığı merkezi planlı bir yapıdır.
Son cemaat yerini üç kubbe örtmüştür. Yapının minaresi, batı yönünde yer
alır. şerefeye kadar olan kısım orjinal, şerefeden yukarısı yakın
zamanlarda onarım görmüştür. Bu cami Osmanlıların Rumeli'de yaptıkları
camilerin en eskilerindendir.
Ulu Cami (Güzelce Hasan Bey camii)
II.Beyazıd'ın
damadı Güzelce Hasan Bey tarafından 1500 yılında Hayrabolu merkezine
yaptırılmıştır. Osmanlı mimarisinin örneklerinden olup 10,29 m çapında
merkezi bir kubbe ile yanlarında 4,55 m çaplarında 4 küçük kubbe ile
örtülmüştür. Cami 1877 yılında kendi vakfı tarafından tamir edilmiştir.
Balkan Harbi öncesi meydana gelen deprem ve 1920 deki depremle hasar
görmüş, 1947 yılındaki onarıma kadar ibadete kapalı kalmıştır.
Paşa Camisi
1409 yılında çelebi Sultan Mehmet tarafından yaptırılmıştır. 1875 yılında da onarım görmüştür.
Ömer Efendi Camisi
1504 –1505 yıllarında yarı kagir olarak yaptırılmıştır. 1872'de ise ahşap olarak onarım görmüştür.
Çarşı Camisi
Hasip
Bey Camii olarak da bilinir 1686 - 1687 yıllarında Kethüdazade çorumlu
Mustafa Bey yaptırmaya başlamış Mehmet Hasip Bey tarafından yarı kagir
olarak tamamlanmıştır.
Süleymaniye Camii
Çorlu’nun
merkezinde bulunan cami Kanuni Sultan Süleyman tarafından 1521 yılında
yaptırılmıştır. Kare bir plan üzerine yapılan caminin malzemesi kesme
taştır. Külliye olarak yapıldığı cami ile birlikte imarethanesi,
medresesi ve hamamdan oluştuğu kaynaklarda belirtilen yapılardan sadece
camii ayaktadır.
Fatih Camii
Tekirdağ
ilindeki en eski yapılardandır. Çorlu ilçesinde olup Fatih Sultan
Mehmet’in süt annesi Daye Hatun tarafından 1453 yılında yaptırılmıştır.
Cami-i Kebir
Şarköy
ilçesinde bulunan ve Gazi Süleyman Paşa tarafından 1325-1330 tarihleri
arasında yaptırılmıştır. Trakya’da Osmanlılar tarafından yapılan ilk
camidir. 13 Aralık 1983 tarihinde yanmış ancak daha sonra onarılarak
yeniden ibadete açılmıştır.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
Sayfamızı Beğenmenizle
Mutluluk Duyarız
Mutluluk Duyarız


